مرجان محمدی، نقاش و مدرس هنر، با ۱۷ سال سابقه تدریس در هنرستان‌های تهران است. او در ۹ ماهگی بر اثر ابتلا به فلج اطفال، دچار معلولیت جسمی ـ حرکتی شد؛ اما این اتفاق هرگز مانعی برای ادامه مسیر زندگی و فعالیت‌های هنری او نشد.
محمدی پس از آشنایی با یک استاد نقاشی، آموزش این هنر را آغاز کرد و در ادامه، هم‌زمان با تدریس در هنرستان، تحصیلات خود را نیز ادامه داد. او دارای کاردانی گرافیک رایانه، کارشناسی نقاشی ایرانی و کارشناسی ارشد پژوهش هنری است.
او در مسیر استخدام رسمی آموزش و پرورش نیز با موانعی روبه‌رو شد، اما با پیگیری و تلاش توانست به عنوان مدرس هنر فعالیت خود را ادامه دهد. محمدی علاوه بر نقاشی، گرافیک و رایانه را نیز در هنرستان تدریس کرده است.
او در جشنواره‌های مختلف هنری از جمله پاراآرت، پاراآرت ترکیه، جشنواره هنرهای تجسمی فجر، بانوان خلاق و همام حضور داشته و موفق به کسب رتبه‌هایی شده است؛ از جمله رتبه دوم جشنواره پاراآرت ترکیه و رتبه نخست جشنواره بانوان خلاق و جشنواره همام.
مرجان محمدی نقاشی را زبان بیان احساسات خود می‌داند و معتقد است گاهی آنچه را نمی‌توان با کلمات گفت، می‌توان با هنر بیان کرد. سبک نقاشی او نیز بیشتر از خطوط و طرح‌هایی شکل می‌گیرد که از ضمیر ناخودآگاهش سرچشمه می‌گیرند.
او درباره مسیر زندگی‌اش می‌گوید: «مانند آب جاری که در مسیر حرکت اگر به سنگی برخورد کند، با تغییر مسیر راه خود را ادامه می‌دهد، راهم را ادامه می‌دهم.»
محمدی همچنین بر اهمیت فرصت برابر برای افراد دارای معلولیت تأکید دارد و معتقد است اگر فرصت‌های برابر برای رشد فراهم شود، افراد دارای معلولیت می‌توانند استعدادهای خود را شکوفا کنند.
او پیام خود به افراد دارای معلولیت را این‌گونه بیان می‌کند: «به امید هیچ معجزه‌ای در بیرون نباشند؛ فقط خودمان می‌توانیم برای خودمان معجزه ایجاد کنیم.»
تو هم روایتی داری؟
روایتت رو بنویس؛ اگه دوست داشتی عکس یا صدات رو هم بفرست. بعد از بررسی تیم مربع آبی، روایتت اینجا کنار بقیه روایت‌ها منتشر می‌شه.
روایت خودت رو اضافه کن